Jak zachowujecie sie wtedy kiedy kogos poznajecie?
Czy jestescie sobą ,czy może macie na sobie taka idealnie dopasowana do sytuacji maske?
Chcecie pokazac sie z jak najlepiszej strony podlizujac sie do tej nowo poznanej osoby?
Czy moze jednak jestescie zdania : jezeli ma mnie lubic ,to polubi mnie za to jaka/jaki jestem?

Moim zdaniem czasem ludzie zakładają maski jakby się bali że druga osoba ich  nie polubi tacy jacy są.Wydaje mi się że czasem warto sie podlizać ale bez przesady, w końcu każde kłamstwo keidyś wyjdzie na jaw.

teżą taką znam , i do tego zmyśla chcoiaż i tak wiele rzeczy się wydało ;p

Staram się zachowywać w miarę naturalnie i przy okazji sprawić jak najlepsze wrażenie (ciężkie do zrealizowania ), ale czasami mi nie wychodzi, bo stresuje mnie poznawanie nowych ludzi. Staram się panować nad tym stresem, ale czasami mi się to nie udaje i wychodzę albo na głupka (bo dochodzi do głosu moje specyficzne poczucie humoru, które nie każdy lubi ) albo na człowieka wypranego z jakichkolwiek emocji. Taki towarzyski cyborg.
Na pewno się nie podlizuję, fuj. ;P

W sumie to zależy od sytuacji. Ostatnio na grilu prócz moich znajomych były jeszcze dwie nieznajome dziewczyny. Nic sobie nie robiłam z ich obeności, nie czułam się zestresowana, bo wiedziałam, że jestem w gronie bliskich osób i nie zależy mi na tym by tamte mnie polubiły. Gdy jestem sama i mam poznać jakąś większą grupę ludzi, np. znajomych ze szkoły Maćka to nie jestem już taka swobodna, nie udaję, ale praktycznie się nie odzywam. Obserwuję   Nie zależy mi na tym by ktoś mnie lubił. Owszem, chciałabym by znajomi Maćka czuli do mnie jakąś sympatię, ale zdaję sobie sprawę, że mogą brać mnie za mruka. Nie podlizuję się nowo poznanym osobom! Broń Boże, chcę by ludzie lubili mnie za to jaka jestem a nie taką na jaką się robię.

Jestem zdaje się mniej swobodna i otwarta niż w stosunku do osób, które już dobrze znam. Zdysnansowana i ostrożna. Też nie wychylam się ze swoimi odhcyłami na dzień dobry



Maska...? Hmm.. to chyba powsciągliwośc by się nazywała. Bo ogólnie ja sie rozkręcam z czasem, nigdy na dzień dobry nie można przewidzieć jaka jestem w ogole.



Bardzo dużo zależy od tego kim ta osoba jest. Inaczej jest z potencjalnym partnerem, inaczej z pracodawcą, inaczej ze współpracownikiem, znajomym czy kimś kto mnie fascynuje.
Zazwyczaj staram się wykazac ale bez napinania się.



A to swoją drogą. Tylko, że to tym bardziej po tym jak opada efekt PRu ;P

Mam identycznie. Kiedyś było dla mnie nie do pomyślenia by samej odezwać się do kogoś obcego a teraz z łatwością nawiązuję kontakty. Jeżeli na pierwszy spotkaniu siedzę i obserwuję to na drugim już czuję się jak u siebie

Staram się być sobą i zachowywać naturalnie. Oczywiście próbuję pokazać się od tej lepszej strony ale nie udaję kogoś innego.

To jak zachowuję się wobec nowopoznawanych osób jest w ścisłym związku z tym, jakie pierwsze wrażenie odnoszę na ich temat.
Jeżeli stwierdzam, że dana osoba reprezentuje niesatysfakcjonujący (denerwuje mnie pisanie imiesłowów łącznie z "nie"...) mnie poziom, staram się zanudzić ją na śmierć : ) rzeczami, które mnie fascynują.
Gdy natomiast zapowiada się jakaś piękna dusza, to rzucam w mniejszym lub większym stopniu mimochodem kluczowe hasła, które w moim przekonaniu w pewnej mierze mnie definiują i badam reakcję.

[ Dodano: 09-06-2008, 18:10 ]
Acha. W tym lepszym wypadku również ważne jest to, że staram się być pogodna, nawet w wypadku, gdy akurat humor mi nie dopisuje.
Czyli chwilowo staram się być ponad to : )

[ Dodano: 09-06-2008, 18:11 ]
Dla dobra konwersacji.
Skończyłam : p