Unikam poznawania nowych ludzi. Nie mam z tym większych problemów, ale zawsze chodzę z głową w chmurach. Nie pamiętam dobrze poznanych osób. Czasem się zdarza, że idę ulicą i ktoś mówi do mnie "cześć". Odpowiadam, choć nie mam pojęcia kto to był.  

Jak już kogoś poznaję staram się być miły, ale zawsze jestem trochę spięty. Jakieś tam żarty rzucam, ale zazwyczaj mi nie wychodzą. Jeśli nie mam humoru, to jestem małomówny, ale i tak staram się podtrzymać rozmowę. Dopiero jak kogoś lepiej poznam lub znajdę z kimś wspólny język odsłaniam więcej mojego prawdziwego "ja". Problem w tym, że często jestem sarkastyczny i ironizuję, a sporo osób tego nie chwyta.  

Kiedy poznaję nową osobę staram się być naturalna, ale często bywa, że się stresuję z niewiadomych mi powodów.

Zazwyczaj jak zaczynam się stresować ( chociaż nie ma czym) strzelam ostrego buraka. Wtedy to każdy zauważy, że jestem spięta.

Ogólnie to staram się zrobić jak najlepsze wrażenie, nawet dokładnie nie wiem jak się zachowuję. To też zależy od osoby, którą poznaję. Bo jeżeli np zależy mi bardziej lub mniej na znajomości, to też zachowuję się inaczej. Nie mam jednej reguły. W przeciwieństwie do reszty mam bardzo dobrą pamięć do twarzy, gorzej z imionami.

No tak, to że chcę zrobić dobre wrażenie, nie znaczy , że zachowuję się diametralnie inaczej niż zwykle czy wręcz sztucznie.
Naturalnie też zachowuję się różnie w zależności od humoru, dnia, i wielu, wielu innych rzeczy, co nie znaczy , że kogoś udaję.