Przeczytałem trochę postów na różne tematy i w jednym z nich potwierdziło się to oczym już myślałem, że jestem frajeram którego nikt niechce, więc może warto ze sobą skończyć bedzie jednego frajera mniej?

A może lepiej nad sobą popracować, będzie jednego frajera i samobójcy mniej, a o jednego wartościowego i świadomego siebie faceta więcej.

Idź sobie pobiegaj. Naprawdę. Wysiłek fizyczny powoduje zastrzyk endorfin, który bardzo Ci pomoże. Lepiej żeby w krwi popierdalały Ci opiaty niż kortyzol.

Mężczyznę poznaje się po tym jak kończy, nie jak zaczyna. Jeśli się zabijesz, racja jesteś gorzej jak frajerem, jesteś cipą która nie potrafi się poskładać własnego życia do kupy.

Masz 20 lat i pewnie jak każdy dwudziestolatek(spoko też mam dwadzieścia lat) gówno przeżyłeś. Podobnie jak ja pewnie dalej żyjesz na utrzymaniu rodziców, nigdy nie miałeś dziewczyny, jesteś prawiczkiem, nigdy nie dostałeś wpierdol, nie otarłeś się o śmierć.

Zobacz ile rzeczy przed Tobą! Chcesz stracić tą przyjemność? Taką ilość doświadczenia? Kolekcjonuj emocje, wszystkie. Nie oceniaj. Jak powiedział Marek Aureliusz - Zycie ma kolor Twojej wyobraźni.

Jak spełnisz punkt 1 czyli pobiegasz sobie, lepiej zrozumiesz o czym mówię.

Pozdrawiam
Source.

To w końcu jak?

W sumie po co nam to mówisz? My Ci nie powiemy czy warto, to Twoje życie. Nawet decyzje o jego zakończeniu chcesz przegłosować razem z nami? No kurwa. Chcesz zobaczyć jak wielu ludzi jest za tym żebyś został na tym świecie? Jeżeli potrzebujesz wsparcia, to to nie jest najlepsze miejsce. Sami obcy ludzie którym zwisa Twój los, naprawdę. Popłaczą, ponarzekają, powspierają bo tak trzeba, taki jest zwyczaj, ale to Ty zrujnujesz życie sobie, swojej rodzinie, przyjaciołom. Najlepiej napisz list pożegnalny do tej dziewczyny, co tak jej pragniesz. Powiedz że Twoja  miłość do niej jest powodem szubienicy. Zrujnujesz życie kolejnej osobie. Nie bądź pieprzonym egoistą. Przestań myśleć tylko o sobie.

Pozdrawiam
Source.

Nie wydaje Ci się dziwnym pomysłem pomaganie innym, gdy samemu ma się myśli samobójcze?

Może i jestem chamski, może Ci dopierdalam, ale wierz mi, że póki czujesz, będziesz żył. Wkurwienie pomaga zapomnieć. Adrenalina to kolejny fajny hormon.

Biegałeś?

Pozdrawiam
Source.

Poczytaj sobie wypowiedzi jakkolwiek w moim wątku o negatywnych emocjach.

Trochę męskości. Dzikiej energii. Prymitywizmu. Dopaminy.

Mi kiedyś pomagało popierdalanie po lesie i darcie się na pełne gardło. Wolność, dzikość, natura. Człowiek by być szczęśliwy potrzebuje aktywności. Biologia, nie ma sensu z nią walczyć. Poszedłem w dragi, w alkohol. Inna perspektywa, inne doświadczenia. To się liczy. Doświadczenie. Wiedza jest ulotna i ulega przeterminowaniu. To co przeżyjesz, nikt Ci nie odbierze. W pewnym momencie przestaje się liczyć jakie to są emocje. Pozytywne, negatywne. Jeśli są emocje, czujesz, że żyjesz.

Dziękuj tej kobiecie, za którą tak rozpaczasz. Dziękuj jej z całego serca, że pomaga Ci znaleźć Twoje słabe strony. Bądź wdzięczny, że dostarcza Ci rozrywki. Traktuj to jak rozrywkę. Życie jest zbyt krótkie, by brać je serio. Chłopiec dojrzewa przy kobiecie. Taka nasza rola. Na początku uczy Cię matka, potem uczy dziewczyna, żona, córka. Tylko przy kobiecie możesz stać się mężczyzną.

Dawno temu spotkałem dwie dziewczyny, które bardzo mocno kopnęły mnie w dupę. Ryczałem po nocach. Użalałem się nad sobą. I to było piękne. Wyszedłem ze strefy komfortu, strefy, w której wszystko wydaje się w porządku, ja wydaje się w porządku. Człowiek może się zmienić wtedy, kiedy jest mu zajebiście dobrze i ma odwagę by działać, albo w sytuacji, w której strach przed przeżyciem reszty dni w ten sposób daje mu motywację.

Zapraszam do dialogu...

Pozdrawiam
Source.

http://www.forum.mportalik.com/jak-o-niej-zapomniec-vt17682,45.htm#520240
W tych dwóch tematach jest praktycznie o tym samym rozmowa i się przenikają, więc kontynuujemy w tamtym.