W teorii potrafię zaplanować sobie czas co do minuty, ale że jestem leniwa to moje ambitne plany nigdy nie zostają wprowadzone w życie. Szkoła przeszkadza mi i burzy mój naturalny rytm. :]

Nie umiem kompletnie. Mam od chuja zaległości, nie wiem jak ja to wszystko zrobię i kiedy. Nie potrafię się zorganizować.

ale czas dziwnie mi się rozwleka i przecieka przez palce. Mam kalendarz w którym sobie zapisuję różne rzeczy, ale gówno to daje, bo i tak zdarzają mi się sytuacje, w ktorych oo egzaminie przypominam sobie w ostatniej chwili. Zdarzają mi się okresy, kiedy dni, tak do siebie podobne, zlewają mi się w jeden. Więc nie przywiązuję uwagi do numerka przy dacie miesiąca... :/
Nawet lubię robić rzeczy na ostatnią chwilę, bo przynajmniej jest pewność, że je wtedy zrobię. Ostatnio jednak zostałam zmuszona do pracy na dlugo przed terminem, bo mam jeszcze 2 1/4 pracy do napisania.

Średnio. Czasami potrafię się ogarnąć i naprawdę zrobić wszystko co sobie sobie zaplanowałam a czasami idę spać i nic mnie nie interesuje.

Jakim czasem? Że jak? To tak się da?

Nie planuję. Robię to, co w danej chwili chcę. Czasem gdzieś w głowie pojawia mi się myśl "powinienem zrobić to i tamto", ale zwykle zaraz za nią, niczym cień podąża "jutro tez jest dzień".

Zdarzały się takie sytuacje, które mimo swojej teoretycznej nieprzewidywalności, dały się okiełznać i zaplanować dokładnie co do minuty. Typu dojazdy, korki, spóźnienia i inne powikłania.

Robię to rzadko, jednak skutecznie. Jeśli planuję, to tylko daną chwilę. Tak jest wygodniej, bezpieczniej, zabawniej.

Pozdrawiam
Source.

Zaczynam planować. Od 2 tygodni, rano, przed prysznicem robię brzuszki.