To zależy.
Jeśli chodzi o szkołę, to mama. Zboczenie zawodowe.
W innych sytuacjach? Hmm w sumie nie wrzeszczą na mnie. Raczej to rozmowy z cyklu. "Mam nadzieję, że nie będziesz potrzebowała dużo czasu, żeby zrozumieć coś Ty zrobiła" Albo "Już skończyłabyś się buntować, co?", "Olka nie zmyślaj". I takie takie. Czuję wielki respekt przed moimi rodzicami, szkoda mi ich, że muszą się jeszcze męczyć z taką łajzą jak ja.

Tata, mamę da się jeszcze przekonać.

ogólnie z racji tego, że ja jestem grzecznym dzieckiem to nie wiem. ale jak patrzę na przejścia z dzieciństwa bliźniaka, to wydaję mi się, że mama nie tyle jest surowsze tylko bardziej się nami interesuje.
a teraz moi rodzice są po rozwodzie, więc tylko mamuśka ma coś do gadania.

Ojciec raczej się nie wtrąca w nasze wychowanie, ani nic od niego nie zależy.

mama, chcoiaż czasme mysle ze żadne
tata sie w ogóle nie odzywa a jak się odezwie to go nikt nie słucha pier**** jakieś farmazony.

Zależy jaki mają humor.
Oboje potrafię być zarówno bardzo surowi jak i bardzo hmm wyluzowani.
Ostatnio chyba bardziej tata, bo mamie już wlazłam na głowę jak go nie ma

Ojciec - tak jak mówi tak ma być. Nie ma żadnej dyskusji. Uznaje zasadę: Dzieci i rybki głosu nie mają."

Matka - nie jest surowa, próbuje, ale kiepsko jej to wychodzi.

Podsumowując zdecydowanie ojciec jest bardziej surowy.