Do ok. 15 roku życia ingerowali, i to silnie. Potem się zbuntowałam. Zaczełam sama kupować sobie ciuchy, zgadzac sie na wszystko i ze wszystkim, przestałam mówić gdzie i do kogo idę (mówiąc tylko, że zadzwonię).
Teraz mówią że "mam swój rozum", znają moje plany na przyszłość. Zrozumieli chyba że niczym nie da się nikogo uszczesliwic na siłe.
Co do znajomych- moi rodzice nic o nich nie wiedzą. Ale nie pogniewaliby, nie przestraszyli ani nie obrazili się gdybym im opowiedziała o swoich znajomych anarchistach, feministkach, homo czy biseksualistach/-tkach, metalach. Wiedzą że znajomi mają na mnie znikomy wpływ, ufają mi że nie narobię sobie głupot. Już jakies 3 lata mi się udaje

Gabi, ciesz się z takich rodziców

Ja swoich też tak sobie wychowałam Nie chcieli się zgodzić bym w ogóle przekuła sobie uszy, to zrobiłam sobie 4 kolczyki bez ich wiedzy. Później z długich włosów zrobiłam sobie krótkie. Nie mówiłam kiedy wracam, gdzie idę itp. Teraz mam luz Ale dziwi mnie to, że niektórzy nie potrafią postawić się rodzicom.

Nie, raczej. Wcześniej to pewnie, że tak, ale bez przesady.

Nie próbowałaś się im przeciwstawić czy nawet pogadać z nimi ??

A ja swoich nie musiałem wychowywać, zrobili to za mnie moi dziadkowie

czyli?? Dokładniej. Jak np. chhce jechac do innego miasta do kina sama z kumpela to jak zadzialac??