Bardzo mądre zachowanie koleżanki (poważnie pisze).
Doskonały przykład jak coś zrobić żeby się nie narobić.

Pozdrawiam Alan.

[ Dodano: 09-02-2009, 21:22 ]

Ale co w tym jest denerwującego ?
Mnie w czyimś zachowaniu by takie coś nie denerwowało zupełnie, jej małpki jej cyrk.

Widze ze niektóre dziewczęta z tego forum mają zbyt duże poczucie odpowiedzialności (nie o to słowo mi chodzi ale, jestem po upojnym wieczorze z historią i myślę tylko o Samodzielnych Brygadach Strzelców) za czyjeś życia.
Mnie np. w żaden sposób nie denerwowałoby to ze ktoś niezaradny czy ze sobie życie marnuje. No ale ja jestem egoistą i inni ludzie w zasadzie w ogóle mnie nie obchodzą.

Ale za to coś mnie denerwuje: U nas w klasie jest pewna osoba która nie chodziła przez sporą część półrocza (właściwie przez całe, nie chodzi o mnie) do szkoły i teraz większość klasy mówi jakiej to oni awantury nie zrobią jak nauczyciele pozwolą jej zaliczać i zda (co i tak wydaje mi się mało możliwe) Takie coś (zachowanie klasy) się Alankowi nie podoba, oj nie. bo zamiast patrzeć na własną dupę to patrzą czy ktoś zda i na jakich warunkach. Mnie tam obchodzi co ja mam zrobić żeby zdać na taką ocene na jaką chce zdać a reszta mi wisi koło hu....śtawki moga nawet nie chodzić i dostać piątki, ba, niech mają szóstki i niech nie mówią, że wujek Alan jest skąpy

Wyładowanie się, mi nie pomogło.

Pozdrawiam Alan.

Myślę, że znajomi spoza klasy/szkoły to co innego - nie jesteśmy na nich skazani, więc mniej nas irytują ich zachowania, bo nie musimy ich znosić.

Dokładnie! Z osobami z mojej klasy prawie w ogóle się nie zadaję po szkole. Niektórych mam ochotę jebnąć! Jak np. ktoś odpowiada. Nauczyciel zadaje pytanie, osoba odpowiadająca chce się chwile zastanowić, znaleźć cytat czy coś to taka mała pizda już wykrzykuje odpowiedz i tym samym zapiera swojej koleżance/koledze szanse na dobrą ocenę.
Albo jak ktoś rozpowiada jakieś fałszywe informacje o danej osobie nawet nie świadomie. Ale tu to może jest trochę mojej winy bo nie wszystko wszystkim mówię. Niektóre fakty ze swojego życia zostawiam dla siebie.
Wkurza mnie też gdy ktoś ma swoją miłość i olewa resztę znajomych. Ja mam za sobą tylko jeden taki w miarę związkowy związek. On nie był z mojej miejscowości i spotykaliśmy się tylko w weekendy. Najczęściej w połowie drogi. Prawdę mówiąc ja do miejsca spotkań miałam parę kilometrów bliżej.. w sumie to ja miałam 20 parę a on niecałe 40, ale za to czasem ja jeździłam do niego jak chciałam iść po albo przed spotkaniem na zakupy, bo on był z większego miasta. Nawet nie spotykaliśmy się co weekend. Nie miałam czegoś takiego żę jak się umówiłam ze znajomymi a potem okazywało się że on jednak ma czas i możemy sie spotkać to ja wtedy nie odwoływałam spotkania ze znajomymi. I cos takiego mnie właśnie wkurza, tzn. jak ktoś odwołuje spotkania bo jednak woli z kimś innym wyjść, nie ważne czy z chłopakiem, czy z innymi znajomymi. Gdyby coś takiego zdarzyło się z chłopakiem to bym nawet zrozumiała- miłość.   O tym moim to nawet znajomi z mojej miejscowości nie wiedzieli. Nie pytali a mi było głupio tak oznajmić: ' Mam chłopaka'

A wyobraź sobie sytuację, że koleżanka utrzymuje piątkę z jakiegoś przedmiotu tylko dlatego, że gdy dobra koleżanka głowi się i próbuje coś przy tablicy wymyślić to ona szybko przeszukuje zeszyt, powtarza w myślach regułkę i się zgłasza, po czym po 4 lekcjach ma już zebraną 5 z odpowiedzi. A jak przyjdzie co do czego to na 3 leci... I nigdy nie podpowie (żeby przynajmniej umiała, ale ona z zeszytu cytuje).

W przyjaciołach mnie ostatnio wszystko denerwuje: że się odzywają, że nic nie mówią, że są, że ich nie ma... Trudno się teraz ze mną żyje, ciężki okres przechodzę, sama to czuję.

Nie lubię, jak moja przyjaciółka wszystkich i wszystko krytykuje, bardzo się zmieniła ostatnio.
Nie lubię małego IQ koleżanki.
Nie lubię wypyskowania u przyjaciółki ale tak naprawdę sama taka jestem i dzięki temu się kochamy  
Nie lubię nieprzejrzystości, tego, że po moich kolegach nie da się rozpoznać czy w tym momencie chcą gadać i w ogóle mnie znać czy nie. To dziwne niezdecydowanie na ich twarzach  

Nie lubię tego, że nie lubię tych rzeczy w nich