Czy przejmujecie się gdy ktoś wyraża jakąś opinię na Wasz temat?
Bierzecie sobie ją do serca i długo o niej rozmyślacie?
Czy może zapominacie o tym i macie to w przysłowiowych 4 literach ;P?

To zależy. Jeśli jakaś opinia wypowiedziana jest przez osobę, której nie znam, a ona swój sąd opiera na jakichś plotkach czy swoich urojeniach, to zwyczajnie mnie to śmieszny. A jeśli ktoś z moich bliskich zwraca mi uwagę na coś w moim zachowaniu to staram się dowiedzieć dlaczego tak uważa i zastanawiam się czy faktycznie tak się zachowuję. Pomaga mi to w pracy nad sobą, bo czasami nie zdaję sobie sprawy, że jestem w taki a taki sposób odbierana, a wiem że niekomfortowo bym się czuła gdyby ktokolwiek uznał mnie za taką osobą. I nie ze względu na to, że ktoś mógłby pomyśleć o mnie coś nieprzyjemnego, tylko dlatego, że sama dla siebie nie chcę wyglądać w dany sposób, bo mam inną wizję swojej osoby.

Lubie słyszeć opinie na swój temat, niekoniecznie muszą być to pochwały, ale ważne żeby było to czymś poparte i powiedziane w kulturalny sposób. Niestety ludzie bardzo rzadko mówią wprost co sądzą o danej osobie.

chyba wszyscy mnie lubią
a tak serio, to rzadko spotykalam się z jakimś negatywnymi uwagami na mój temat.
a nawet jeśli, to miałam to gdzieś. niezależnie od tego, czy uwagę zwrócił mi ktoś obcy, czy przyjaciel. i tak się nie zmienię, więc co mam się przejmować.

Krytykę przyjmuję na trzeźwo.
Od jej formy zależy, czy biorę ją na serio, czy traktuję jak kolejny dobry żart.
I od tego, kto ją wypowiada - jeśli patrzy na mnie powierzchownie, bo tak naprawdę dobrze mnie nie zna, mam to w dupie.

Czasami trzeba dostać solidnego kopa, żeby coś w sobie zmienić.

Kazdy to samo moze napisac. Jak ktos jest dla nas w jakis sposob wazny czy lubimy go to jego zdanie jest wazne, a obcych mamy w dupie.

nioe mam w dupie słucham rad raz sie dostosuje raz nie.

Wiem ze ludzie postrzegają mnie jako osobę bezkonfliktową i zawsze miła aczkolwiek tu sie mylą, tzn jestem spokojna ale do momentu.
Łatwo idzie mnie zdenerwować i zazwyczaj dostaje się wszystkim jak leci, nie zważając na to czy to jest moja dobra koleżanką czy nie..

[ Dodano: 07-11-2008, 18:53 ]
a przypomniało mi się ze ostatnio pewna osoba napisała mi na fotologu:
Sprawiasz wrażenie osoby, której nie da się nie lubić Szkoda tylko, że wypełniona jesteś pesymizmem o odcieniu zielonego sentymentalizmu.

Tu mnie zniszczyłeś...

Pogódź się z tym, że nie istniejesz obiektywnie. Nie jako człowiek, ale jako osobowość.

Zrób sobie dyferencjał semantyczny. Możesz sobie sam wybrać dużo ilość cech osobowości w skali od -5 do +5. Dajesz możliwe dużej ilości osób. Bierzesz pod uwagę tylko +3/-3 i zobaczysz jaki "naprawdę jesteś".

Dla każdego inny. Przede wszystkim inny od tego, za kogo sam się uważasz.

To jest straszne. Wynika z tego, że najważniejsza jest autoprezentacja....PR.

Całe pieprzenie o cechach charakteru idzie do śmietnika, cały temperament. Co to za cecha, która jest nie stała i dla każdego inna?

To jest piękne. Jesteś wolny! Uzależniony tylko od swoich umiejętności komunikacyjnych. Możesz być dla innych tym, kim tylko chcesz. Możesz też dążyć do tego, by inni widzieli Cię takim, jak Ty się widzisz. Pytanie tylko, które TY jest bardziej prawdziwe. Czy bardziej właściwa jest opinia innych na Twój temat, czy Twoja własna.

Jeśli jest tak jak mówię, to możesz wyrzucić za okno swoją nieśmiałość, wygląd, nieporadność etc.
_____________________________________________________________________________________

Przejmuję się zawsze. Przejmuję się tym, czy osiągnąłem zamierzony cel. Czy mam opinię taką, na jakiej mi zależało.

Nie odbieram tego osobiście. Patrzę bardziej pod kontem umiejętności, tego, czego muszę się jeszcze nauczyć, co poprawić.

Pozdrawiam
Source.