Ponad 5 milionów Polaków żyje samotnie, bez partnera. W pracy są energiczni, otwarci, przebojowi i kontaktowi. Prywatnie – niedostępni i nieufni. Single cierpią z powodu samotności, ale nie przyznają się do tego, a nawet twierdzą, że są z tego dumni! Jaką płacą cenę za życie bez pary?

Czy nie wydaje wam się że to jakaś moda?
Społeczeństwo przestało używać słowa samotny zamieniając je na singla.
Czy wyobrażacie sobie życie w samotności z wyboru?
Czy tak naprawdę zgadzacie sie z tym że singiel ma dwie twarze ?

Do niedawna mówiono o nich z pogardą „stara panna”, „stary kawaler”. Wraz z pojawieniem się neutralnego, angielskiego „słowa” singiel, problem jednak nie zniknął a został tylko inaczej nazwany.

Nie sądzę, że ktoś może być singlem, homoseksualistą, katolikiem czy buddystą tylko dlatego, że jest taka moda. Jeśli chodzi o przekonania, to (jak dla mnie), nie powinno być na nie żadnej mody, nie łączyłabym bycia singlem, czy kimkolwiek innym z byciem trendi.
Powody takiego stanu rzeczy są chyba inne, psychologowie i socjologowie mogliby się na ten temat wypowiadać. Może chodzi o brak czasu na dogłębne poznanie kogoś, a może o nieufność, egocentryzm, nieszczerość? Nie wiem.
Jeśli chodzi o mnie, to trudno mi mieć głębsze relacje z innymi ludźmi, trudno znaleźć kogoś podobnego do siebie na tyle, żeby mnie zrozumiał. Nie tylko jeśli chodzi o przyjaciół. Przestaję wierzyć, że jest taka osoba - mimo tego, że nie jestem singlem.
Dochodzi do mnie powoli, że tak naprawdę nie znam swojej "drugiej połówki" na tyle, na ile bym chciała. Pewne rzeczy w nim są dla mnie dziwne, niezrozumiałe.
I czasami wolałabym być sama.

[ Dodano: 30-11-2008, 15:57 ]

Nie musisz, przecież żona też pracuje.

Patrz punkt 1.

Nie musisz, możesz wziąć tylko ślub cywilny. Ktoś ci każe iść do ołtarza i robić coś w co sam nie wierzysz?

Całe szczęście, że jesteś sam.

Dorośnij najpierw.

może i single mają dwie twarze.
znów jestem singlem. z wyboru. nie wiem czemu, ale uważam, że gdy jestem sama, to jestem lepsza. mimo, że bedąc w ziązku staram się np. dobrze wygladać, ciekawie spędzać czas itd. związek na mnie źle działa. gdzieś znika moja ambicja, moje marzenia i plany. staję się bez wyrazu, wszystkie moje szalone pomysły umierają. zwiazek zabiera czas, który ja mogłabym lepiej spożytkować. ale znowu po zakończeniu związku muszę sobie zdać z tego sprawę i odbudować się na nowo. narazie jestem na etapie przejściowym. czyli zdałam sobie sprawę co było źle, ale jeszcze nie jestem zupełnie na siłach, żeby znów się stać tą pełną ambicji, energiczną i ciekawą osobą. jeszcze tylko troszkę i powrócę . wiem już to

związki są be.

Singiel ładniej brzmi, to po pierwsze. Myślę, że to nie moda. I myślę, że single jednak mają tą drugą twarz. Wystarczy obejrzeć Seks w wielkim mieście, z jednej strony bogate, przebojowe kobiety, które lubią dobrą zabawę a z drugiej samotne, tęskniące za prawdziwą miłośćią. Myślę, że rola singla bardziej podpasowuje mężczyznom, bo oni nie pragnął (czasami deperacko) miłości, tak jak kobiety.

Moda może nie, ale większe przyzwolenie na bycie panną i chodzi tu głównie o kobiety, które stały się bardziej samodzielne.



Tak i praktycznie sama tak żyje.



Moze i niektórzy tak w szczególności, ci single jakby z przymusu. Sama mam wiele twarzy, ale nie sądzę żeby akurat to ze nie mam partnera jakoś bardzo nie rozdzielało. Jest to dla nie coś oczywistego i naturalnego że jestem sama.

hmm..
mnie ostantio rozśmieszył dialog z tatą który brzmiał(moze nie do konca powiem dokładnie to samo bo to było pare dni temu):
tata: Kamila czy Ty zostaniesz stara panna?
ja: nie tato w ogóle to sie już nie nazywa staropanieństwo mówimy singielka.
tata:.... a kawaler?
ja:singiel. a tak w ogóle kupie sobie psa. na dobitke powiem Ci ze jak skończysz 60 lat to Daria sie wyprowadzi.
tata: cholera.

Nie muszę nikogo szukać na siłę, nie warto.