czuję święta. tylko nie wiem czy to dobrze. czuję święta jak idę wieczorem z skm-ki i widzę całą ulicę zawaloną niebieskimi światełkami. czuję je dziś w domu gdy mama robi piernikowe  domki, przypaliły się.
pomagam, muszę pomagać. na jakieś 2 dni przed świętami jest wielka akcja sprzątanie. zamykam się wtedy w łazience, zapieram ze sobą kilka tomów encyklopedii (inaczej nie dosięgam na krześle do sufitu) i każę sobie nie przeszkadzać. zawsze jeszcze pomagam w przygotowaniu żarcia.
Choinkę ubieramy 23 grudnia. przeważnie robi to mój brat, a ja siedzę i rozplątuję światełka, również niebieski i wrzeszczę na moją siostrę, że tylko przeszkadza.
choinkę mamy sztuczna, bo żywa się sypie.

a jak dla nie ost pytanie jest kluczowe. niecierpię świąt. im jestem starsza tym mój wstręt do nich się powiększa. tegoroczne święta sa już szczytem. święta kojarzą mi się z udawaniem, ze jest ok, z pierogami, zakupami, których nienawidzę, na siłę wymyślaniem prezentów, dla innych i dla siebie. ot taki sztuczny okres przerwy przed zbliżającą się sesją.

O dziwo... nie. Co roku wielka zjara już w grudniu i tylko czekanie na święta na same przygotowywania bo to było takie fajne. Teraz nie dochodzi do mnie myśl że tylko 4 dni nauki i święta. Spowodowane jest to tym że przez ten rok tak wiele się wydarzyło tak wiele się zmieniło i jeszcze M.... nie przestaję o Nim mysleć i to właśnie zaprząta moją głowę...
Pewnie że pomagam. Wczoraj było wielkie sprzątanie całego piętra. W następny weekend ostateczne porządki i gotowanie. na samą myśl coś mnie bierze. Nie lubię spędzać czasu w kuchni, pichcić, to nie dla mnie.
Choinkę mam sztuczną, z żywą za dużo zachodu. Zawsze ubieram z moja siostrą i tatą w przeddzień wigilii.
Lubię Święta. Chociaż wtedy są wszyscy dla siebie mili. Mimo że czasami takie sztuczne to jest to wole to niż ciągłe kłótnie. I można się objeśc  

Reklamy, świecidełka wszędzie gdzie można i artykuliki w internecie, niebłaganie przypominają mi i nie dają zapomnieć ze to się znowu zbliża.



Coś tam sie zawsze posprząta (nie ma u mnie w domu wielkich porządków) jest w miare ok.



W wigilie albo dzień wcześnie. Od 2 lat matka uparła się na sztuczną, największy żal, w domu leśniczego sztuczna choinka.




Marze tylko kiedy się wyprowadzę z domu i nie będę musiała ich obchodzić, udając że obchodzę je z kimś innym i gdzie indziej.

Ludzie, co Wy wogole piszecie, święta to taki piękny okres a Wy wynajdujecie tylko te zle strony i pokazujecie jak bardzo sa bee. Ja tam swieta uwielbiam mimo tych wszystkich zgrzytow ktore za soba niosa, przeciez na codzien tez nie jest idealnie a tak nie narzekamy. Boze Narodzenie to ten wyjatkowy czas w roku w ktorym mamy okazje zaczac zyc lepiej, podzielmy sie oplatkami, powidzmy sobie mile slowa i zapomnijmy o tym wszystkim co jest nie tak, caly rok bedziemy mieli zeby sie tym przejmowac...

Gregz no właśnie o to chodzi o to że one maja być takie cudowne i wspaniałe, w danym czasie i w określony sposób. To wcale nie jest fajne i każdy tylko udaje, że się cieszy, a tak naprawdę wiadomo jak jest. Do tego ja osobiście ie jestem rodzinny i uczuciowy osobnik, więc tym bardziej jest to dla mnie męczarnia.

W ogóle uważam że święta powinny obchodzić tylko osoby wierzące da których to ma jakąś wartość duchową.

Wyobraź sobie, że nie dla każdego spotkania z rodziną przy uginającym się stole są szczytem marzeń.
W każde święta siedząc przy stole myślałam sobie, że może ostatni raz siedzimy w komplecie, bo dziadkowie są w podeszłym wieku i kto wie, co będzie za rok. A teraz będę miała chujowe, oddzielne święta dla różnych części mojej rodziny, gdyż tak. I wcale mnie to nie napawa entuzjazmem.

Nie czuję żadnej magii, ani klimatu.
NIEMNIEJ JEDNAK cieszę się z prezentu, jaki dostanę. Coś tam jednak czuję. Święta to pretekst, by poprosić rodziców o fajne książki.
Dla mnie to po prostu taki okres, kiedy możliwe, że się wyśpię.