Czy patrzycie ludziom prosto w oczy w czasie rozmowy?
Czy może nie lubicie, krępuje was to?
Czy czujecie się przeszywani na wylot ;P?

Przeważnie jak z kimś rozmawiam to patrzę mu prosto w oczy, a gdzie niby bym miała patrzeć, w niebo, sufit czy w podłogę?? Nie mogę patrzeć w oczy komuś, kto ma zeza... wówczas nie wiem  w które mam patrzeć.

Mi też tak dziwnie jak się cały czas patrze, albo jak ktoś nie odrywa wzroku. Wole ogólnie patrzeć się na twarz. Na usta lubię się też patrzeć.

To zależy. Jak rozmawiam z kimś kogo nie znam to trochę mi tak głupio patrzeć się non stop mu w oczy. Jeśli jest to osoba, która dobrze znam to raczej patrzę się jej w oczy.

Przeszywający wzrok można odczuć wtedy, kiedy oczy skupione są za naszą twarzą, wiercenie w głowie występuje, gdy ta odległość wynosi kilka centymetrów. Patrzenie przez(w) kogoś, dosłownie.

To tak z rzeczy, wartych przetestowania i wykorzystania.



Zależy co chce uzyskać. Czasem przeszywam wzrokiem, czasem wiercę w głowie, czasem udaję nieśmiałego, dryfując wzrokiem po niebie, bądź wbijam wzrok w podłogę.

Jeśli, żadne dziwne pragnienie mnie nie najdzie, staram się utrzymywać kontakt wzrokowy na tyle, na ile komfortowe jest to dla rozmówcy.



Krępujące jest to wtedy, kiedy nie wiem jakiej reakcji oczekuje ode mnie rozmówczyni, a wbijając swoje cudne ślepia w moje jeszcze piękniejsze, nie pozwala mi się skupić.

Pozdrawiam
Source.

Staram się patrzeć w oczy a najwyżej wzrok ląduje na twarz. Kiedy chcę skłamać rodziców to moje oczy gdzieś tam błądzą .

To zależy od sytuacji. Najczęściej patrze w oczy, dlatego nie lubię rozmawiać np. podczas spacerów a tym bardziej podczas spacerów długodystansowych. Ale za to słuchać kogoś lubię. O.

Czasem patrzę a czaem nie . To też zależy od osoby z którą rozmawiam . Raz prosto w oczy raz siną w dal . Jeśli gadam z dziewczyną staram się nie patrzeć na jej piersi choć to nie łatwe